Antharia Ch. 08

Buiten was het zonnig en warm, alsof het weer niet in de gaten had wat er vele kilometers naar het zuiden te wachten stond. Een beetje doelloos liep Kyra over het plein te dwalen, niet goed wetend wat ze moest gaan doen. Zou ze het eerst de meiden vertellen? Zou ze een brief aan Taarra gaan schrijven? Oh nee, die was natuurlijk al op weg, zij zal het eerder hebben gehoord dan Kyra. Wat moest ze meenemen en hoe lang zou het duren? Allemaal vragen waar Kyra niet direct een antwoord op had.

Kyra liep naar het studentenhuis en ging rechtstreeks naar haar kamer. Ze deed de deur dicht en begon een beetje in haar kasten te snuffelen, op zoek naar dingen die ze zou kunnen meenemen voor de reis en de veldslagen waar ze binnenkort midden in zou staan. Daar moest ze voorlopig niet aan denken, ze wilde niet weten wat voor gruwelijke dingen haar te wachten zouden staan. Voorlopig zat ze nog veilig in de hoofdstad, in haar kamertje in het studentenhuis aan het grote plein en was de hele oorlog nog een ver-van-haar-bed-show. Toch spookte allerlei duistere gedachten door haar hoofd, gedachten die ze niet direct kon uitschakelen of wegstoppen: ze zou hoe dan ook Orken en andere monsters doden. Kyra had nog nooit een Ork of een ander monster van dichtbij gezien en had eigenlijk ook geen idee hoe ze er precies uitzagen en ook hoe ze vochten. Toch zou ze hen tegenover haar krijgen en ze moeten doden voordat ze haar zouden doden.

Het bleef nog lang onrustig in Kyra's hoofd. Ook toen ze in bed lag bleven de gebeurtenissen van de afgelopen dag door haar hoofd rondspoken.